'OP DE MOTOR VERGEET JE ALLES OM JE HEEN'


Martin (links) en Aad Kompagne poseren met hun motoren voor Huize Almelo

Voor motorrijders bestaat er geen mooiere periode dan de zomer. De broers Aad en Martin Kompagne uit Almelo trekken zodra het maar even kan het zeil van hun blinkende motoren. Helm op en gáán. Elke zonnige dag is voor hen een geluksdag.

'Een hobby mag best geld kosten'

Ze hebben er al heel wat kilometers opzitten met hun Yamaha Tour FJR 1300. Bij lekker weer begint het vanzelf te kriebelen. Dan vinden ze het hoog tijd om de motor weer te starten. ‘Dat geluid alleen al! Als de motor start, schiet mijn bloeddruk omhoog’, zegt Aad.

De broers Aad (60, monteur) en Martin (53, boekhouder) zijn doorgewinterde motorrijders. ‘Ik heb mijn motorrijbewijs al 28 jaar’, vertelt Aad. ‘Het begon met een kameraad met wie ik vaak op vakantie ging en bij wie ik dan achterop de motor mocht. Dat vond ik geweldig. Na een tijdje wilde ik niet langer achterop, maar zelf een motor besturen. Niets is zo mooi als motorrijden. Je vergeet alles om je heen!’

Martin werd aangestoken door het enthousiasme van zijn broer. ‘Toen Aad zijn motorrijbewijs had gehaald, mocht ik bij hem achterop. Maar ook ik vond dat na een poosje wel genoeg. Het werd tijd voor een eigen motor. Dat werd een Suzuki GSX 600. Met mijn rijbewijs net op zak ging ik er in 2004 meteen mee op vakantie naar Oostenrijk. Het werd een korte vakantie. De motor ging kapot en moest opgehaald worden met een aanhanger. Ik was ook meteen helemaal klaar met dat ding. Na die vakantie heb ik mijn Suzuki ingeruild voor een Yamaha.

’Beiden rijden nu op hetzelfde type motor: een Yamaha Tour FJR 1300. Waarom juist deze? ‘Dit type heeft een hoog koppel. Dat betekent dat je met een laag toerental toch snel kunt optrekken. Je kunt er rustig mee rijden én hard.

Bovendien stuurt hij lekker licht.’ Martin typeert zichzelf als een rustige rijder, Aad is meer van het type snelheidsmonster. ‘Ik rijd eigenlijk altijd hard. En ja, ik heb me op de motor ook weleens gemeten met de snelheid van een Porsche. Maar ik rijd wel heel solide, hoor! Op de motor moet je voorzichtig zijn en je verstand gebruiken. Je bent kwetsbaar. Maar in de 28 jaar dat ik nu rij heb ik een intuïtie ontwikkeld voor gevaarlijke situaties. Ik ben erg alert.’

Nicole Egberink, schadebehandelaar, in gesprek

met de broers Kompagne voor Huize Almelo

Oostenrijk

De Almelose broers hebben samen al heel wat landen op de motor verkend. Duitsland, Frankrijk, Tsjechië, Spanje, Kroatië. ‘Ach, heel Europa eigenlijk’, zegt Martin. ‘We verheugen ons al op de komende zomervakantie, naar Oostenrijk. Daar zijn zo veel mooie plaatsen! We zijn er al een keer of twintig geweest en kennen alle routes. Aad en ik hebben inmiddels een ingebouwde GPS.

’Toch biedt Oostenrijk de twee broers nog voldoende uitdaging. ‘Denk alleen maar aan al die bergen en de vele haarspeldbochten’, vertelt Aad.


‘Bovendien zijn er in Oostenrijk veel motorvriendelijke hotels. Die zoeken we bewust op. Het is erg leuk om met andere hotelgasten de liefde voor motorrijden te delen. In alle vrijheid, hoor. Niets moet, alles mag. Maar je hebt onderling wel iets dat je bindt. We komen elkaar onderweg vaak weer tegen en groeten elkaar dan.

’Martin heeft er ook een traumaatje beleefd: tijdens één van die vakanties in Oostenrijk ging hij met zijn motor onderuit. ‘Dat gebeurde pal voor een motorrijdershotel. Echt, dat is het ergste dat je kan overkomen. Gelukkig ging het niet hard. Ik heb snel mijn helm weer opgezet en gas gegeven. Wég hier, dacht ik.

’Aad lacht er hartelijk om. ‘Nou vooruit: ik had een tijdje geleden ook een kleinigheidje, in de Pyreneeën.’ Zijn broer haakt meteen in. ‘Toen legde jij je motor even op de zijkant, hè?’, zegt hij plagerig. Volgens Aad stelde het niet veel voor. ‘Ik reed op een enorm slechte weg met grind en zand. In een bocht ging ik onderuit. Gelukkig ving de koffer van de motor de klap op. Weinig materiële schade, maar wel een grote deuk in m’n ego.’

Geen brokkenmakers

Aad stelt tevreden vast dat hij en zijn broer geen brokkenmakers zijn. ‘Allebei maar één kleinigheidje in al die jaren. Dat valt mee, toch? Vooral als je bedenkt dat je met 260 kilo onder je gat rijdt!’ Het herstel van de koffer van zijn motor werd door zijn verzekering gedekt. ‘We belden met Nicole van Assurantiekantoor Busscher, die ons snel en goed heeft geholpen met het afhandelen van de schade. Fijn dat we goed verzekerd zijn, ook in het buitenland.’

‘Onze adviseur van Assurantiekantoor Busscher heeft ons ook geholpen met het verzekeren van de motoren. Ons werd een allrisk verzekering geadviseerd. Dat moet ook wel met zo’n dure hobby. De aanschaf, het onderhoud, het regelmatig vervangen van de banden. Al ons spaargeld zit erin. Maar Martin en ik zeggen altijd tegen elkaar: een hobby mag best geld kosten. Onze motoren zijn gewoon een heel belangrijk deel van ons leven.’

Deel dit arikel via:

Aad (links) en Martin Kompagne bij het Amelo-Nordhorn kanaal