SCHAATSTALENT
ESMEE VISSER

GOED BESLAGEN TEN IJS DANKZIJ TALENTBOEK.NL

WIE IS ESMEE VISSER?

GEBOREN Leiden, 27 januari 1996

GROEIDE OP In Bleinsdorp

WOONT NU In Heerenveen, het schaatshart van de wereld

KENNEN WE ALS De eerste Nederlandse olympisch kampioene op de vijf kilometer sinds Yvonne van Gennip in 1988

SPECIALITEIT 8000 en 5000 meter

TRAINT 20-26 uur in de week

STUDEERT Farmaceutische wetenschappen aan de VU

Twee dagen durfde ze de deur niet uit vanwege de cameratroepen die zich voor haar huis hadden verzameld. Inmiddels is schaatsster Esmee Visser (22), de sensatie van de Olympische Winterpelen in Zuid-Korea, enigszins bijgekomen van alle media aandacht. Nuchter: ‘Ik heb hetzelfde geschaatst als altijd.’

Talentboek, een initiatief van oud-schaats-kampioene Yvonne van Gennip, heeft een grote rol gespeeld in Vissers aanloop naar de Olympische Spelen.


‘In de schaatssport moet je veel zelf financieren. En er valt niet veel te verdienen’, legt de frêle langebaanspecialiste uit. ‘Alleen grote helden zoals Ireen Wüst en Sven Kramer kunnen er goed van leven.’ Visser heeft al jaren de status van talent en moet betalen om te kunnen trainen en schaatsen bij haar team.

Ze investeert in haar ontwikkeling en prestaties met donaties die ze via Talentboek binnenhaalt. Dit online crowdfundingsplatform van het Yvonne van Gennip Talent Fonds is hét podium waarop sporttalenten zichzelf professioneel kunnen presenteren om zo in contact te komen met mogelijke donateurs. ‘


Je start zelf een campagne voor een concreet doel in je sport, zoals specifiek materiaal, waarmee je jezelf kunt verbeteren. Via Talentboek kun je vervolgens potentiële donateurs voor dat doel werven’, vertelt Visser.

Sparen

Om beter te worden op het ijs maken schaatsers gebruik van diverse trainingsvormen. Fietsen, hardlopen, skeeleren, schaatssprongen en trainingscircuits in het krachthonk vullen de reguliere schaatstraining in de winter aan.

‘Dat betekent bijvoorbeeld dat je skeelers nodig hebt en een wielrenfiets. En die materialen moet je ook onderhouden’, vertelt Visser. ‘Toen ik ging reizen, moest ik een fietskoffer aanschaffen.

En wanneer je op hoog niveau traint, is een vermogensmeter onmisbaar. Via Talentboek heb ik eerder al geld bij elkaar gesprokkeld voor nieuwe Maplez-schaatsen. Nu spaar ik voor een vermogensmeter.’

Voorheen werd ze vooral gesponsord door familie. Toen ze meer in de media kwam, kreeg ze ook donaties van onbekenden, waardoor ze haar doelen sneller kon realiseren.

Circus in Pyeongchang

Tijdens het Olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in december vorig jaar was Visser al dé grote verrassing. In Pyeongchang keek de jonge schaatsster haar ogen uit in het circus dat Olympische Spelen heet. ‘Het was mijn eerste verre reis. Alles was nieuw voor me. Het dorp is afgezet met hekken en wordt streng beveiligd.

Er komen alleen maar olympische sporters en hun trainers. Ook zijn er veel vrijwilligers op de been. Het is allemaal erg goed geregeld. Ik kreeg geschenken, en er was zoveel eten dat ik niet wist wat ik moest kiezen. Vóór mijn race heb ik niet zoveel van de omgeving gezien, alleen de weg tussen het dorp en de ijsbaan. Maar na de race heb ik een aantal wedstrijden van andere sporten bezocht, dat was supergaaf om mee te maken.’

| Esmee Visser

Klunzige actie

Haar nuchterheid en spontaniteit hebben Visser tot een publiekslieveling gemaakt. Met een flinke dosis zelfspot vertelt ze over een ‘klunzige actie’ in het olympisch dorp: ‘Ik was aan het rennen, bleef met mijn voet achter het tapijt haken en maakte een snoekduik midden in de eetzaal. Overkomt mij weer, hoor!’ Gelukkig konden zij en haar coach erom lachen. ‘Van tevoren zeiden we tegen elkaar: we gaan hier echt genieten en laten alles over ons heen komen.

We waren heel blij dat ik me überhaupt had geplaatst. Niet iedereen had er zoveel plezier in, om me heen zag ik allemaal strakgespannen bekkies. Daarbij vergeleken waren wij het vrolijke clownsduo. Mijn coach is bijna twee meter en ik ben best klein, dus we zijn samen toch al een verschijning op zich.’

Bijna de bochten uit

Gevraagd naar haar vroegste schaatsherinnering, vertelt ze: ‘Toen ik een jaar of acht was schaatste ik in Leiden op de 300-meterbaan. Op een gegeven moment mocht ik bijna naar de 400-meterbaan in Haarlem. Ik ging zo hard dat ik zowat de bochten uitvloog. Die wedstrijden staan in mijn geheugen gegrift! De meiden met wie ik toen op het podium stond, daar rijd ik nu nog steeds mee.’

Hoe ze de topsportmentaliteit combineert met haar sociale leven? ‘Ook op dat vlak ben ik perfectionistisch. Maar ja, ik kan nu eenmaal niet naar alle verjaardagen. De sport gaat voor. Met WhatsApp ben ik niet zo sterk. Iedereen om me heen begrijpt dat gelukkig.’

Visser vindt het nog steeds bizar hoe die ene race in Pyeongchang haar wereld op zijn kop heeft gezet. ‘Ik heb hetzelfde geschaatst als altijd. Al besef ik heus wel dat het echt hard was, en internationaal heel goed. Zelf voel ik mij niet anders. Alleen de buitenwereld is veranderd.’

'Alleen grote helden kunnen van
de schaatssport leven'


In de voetsporen van Yvonne van Gennip

De koningin van de Spelen uit 1988, Yvonne van Gennip, is trots op de gouden olympische medaille van Esmee Visser. Als teamleider van de nationale selectie reisde ze afgelopen najaar met de Nederlandse ploeg mee naar Stavanger, waar voor de World Cup werd gereden. Omdat Esmee Visser hier debuteerde, was ze gedwongen om in de B-groep te starten.

‘Het was zondagavond, het stadion was al leeggelopen’, herinnert Van Gennip zich. ‘Ik zag haar voor het eerst rijden en zei tegen de sportarts die naast me zat: dát is een talent, daar gaan we meer van horen!’ Met name haar techniek viel haar op.

Dat Visser ook over een goede ‘motor’ beschikt, zou pas later blijken. ‘Ze heeft een perfecte afzet en benut goed de middelpuntvliedende kracht, waardoor ze als een speer de bocht uit komt. Dat kost haar weinig energie, een groot voordeel in de schaatssport’, weet Van Gennip. ‘En ze is een lichtgewichtje, wat voor lange afstanden ideaal is.’ Visser had toen al een profiel en donatiedoel op Talentboek, een initiatief van het Yvonne van Gennip Talent Fonds (sleutelproject van de Stichting Goede Doelen Nh1816).

Via LinkedIn plaatste Van Gennip nog een extra oproep en meteen meldden zich twee bedrijven die Visser wilden sponsoren. ‘Ik verzekerde hen ervan dat ze écht goed was en zich misschien zelfs wel zou kwalificeren voor de Olympische Spelen.’

Cadeautje

De drievoudig olympisch kampioene van 1988 had een vooruitziende blik. Ze noemt het ‘een cadeautje’ dat ze van nabij heeft mogen meemaken hoe Vissers carrière zich in sneltreinvaart ontwikkelde. ‘Ze is niet alleen mijn opvolgster, we trainden ook nog eens allebei in Haarlem. Alsof het zo moest zijn!

Pas later ontdekte ik dat onze paden elkaar al eerder kruisten. In 2005 reikte ik Esmee de derde prijs uit tijdens het Jan van Gennip Toernooi, dat na het overlijden van mijn vader naar hem is vernoemd. Hij zette zich met hart en ziel in voor jonge schaatsers en zou haar doorbraak fantastisch hebben gevonden. Ik weet zeker dat hij vanuit de hemel zit te glunderen.’


Deel dit artikel via: