33 Jaar muziekgeschiedenis op een boot

STICHTING URKER BOTTER KNAPT GELIEFDE KOTTER LENNAERT NIJGH OP

“Wenden wij de steven bij de haven, hoop dan en geloof: we keren weer. Naar waar zij die achterbleven wachten, in ‘t mooiste dorp van heel het IJsselmeer.” Het is een ode aan Urk, van tekstdichter Lennaert Nijgh, uit 1974. Zijn geliefde kotter De Jonge Jacob wordt een museumstuk.

‘Hier schijnen heel wat wilde avonturen te zijn beleefd’, vertelt vrijwilliger Tjeerd de Boer van de Stichting Urker Botter, terwijl hij een rondleiding geeft over De Jonge Jacob. De zo geliefde kotter van Lennaert Nijgh, die hij zelf omdoopte tot ‘Het Goede Schip’, ligt er keurig bij, op deze zonnige ochtend. Een vergeeld fotootje van de beroemde tekstdichter, die in 2002 overleed, prijkt nog in de stuurhut.


De kotter was Nijghs lust en zijn leven. Net als het oude vissersdorp Urk, waar het scheepje vandaan komt. De songwriter bracht er veel tijd door, vóélde zich bijna Urker. ‘Hij is zelfs begraven in een Urker baadje, een rood gestreept baaien hemd, dat bij de typische Urker klederdracht hoort’, vertelt Fokke Geert Hoekstra.

Hij maakt zich met zijn stichting al jaren hard voor een grondige opknapbeurt van De Jonge Jacob. ‘Het gaat hier om een stuk Nederlands cultuurhistorisch erfgoed, dat we niet zomaar verloren moeten laten gaan. Op deze boot zijn beroemde liedjes als “Malle Babbe” en “Land van Maas en Waal” geschreven. Dit scheepje bevat 33 jaar muziekgeschiedenis.’

Zwaar verwaarloosd

Nijghs laatste wens was dat de – inmiddels zwaar verwaarloosde – UK114 na zijn dood weer terugging naar Urk, de thuishaven van het bootje. De Stichting Urker Botter nam De Jonge Jacob onder haar hoede en ging met sponsorgelden en giften met de enorme renovatie aan de slag.


Fokke Geert: ‘We willen het schip helemaal in ere herstellen om er speciale Lennaert Nijgh-tochten mee te gaan maken. Varen, muziek luisteren, belangrijke plaatsen op Urk bezoeken. In juni 2018 staat de eerste tocht op de agenda.’

|

De Jonge Jacob van wijlen Lennaert Nijgh dobbert weer in thuishaven Urk

‘Koop een boot en werk je dood, luidt het gezegde, toch?’

Toen De Jonge Jacob ‘thuis’ kwam op Urk, was hij allesbehalve vaarwaardig, vertelt vrijwilliger Tjeerd. De stalen romp van het schip bijvoorbeeld was lek. Ook op het dek was het staal niet goed meer. ‘We begonnen met het herstel op één plek, maar kwamen er al snel achter dat er heel veel meer plekken aan vervanging toe waren. ‘Koop een boot en werk je dood’, luidt het gezegde, toch? Nou, dat was hier ook het geval.’

Drijven

De Stichting Urker Botter heeft veel vakkundige vrijwilligers met een schippersachtergrond in huis. Zoals Tjeerd, die van zijn zestiende tot zijn pensioen visser was. ‘Maar deze klus konden wij niet alleen klaren, daar moest een professional aan te pas komen. Die heeft samen met ons het hele dek opnieuw bedekt en gelast.’


Het resultaat? De Jonge Jacob ligt weer vertrouwd in het water van de Urker haven te schommelen. ‘En blijft gelukkig drijven’, verzekert Tjeerd met een grote grijns. Niet dat de kotter daarmee klaar is, er moet nog wel wat meer gebeuren voordat de UK114 aan zijn tweede leven kan beginnen.


In de schuur van de Stichting Urker Botter, waar vrijwilligers druk zijn met de reparatie van grote visnetten en Tjeerd in de keuken een scholletje voor de harde werkers bakt, vertelt Fokke Geert wat er nog nodig is.

Appeltjesgroen

‘We hebben in elk geval een nieuwe radar nodig. Zonder radar komt het schip niet meer thuis als het mistig of slecht weer is. En de scheepsschroef moet ook worden opgeknapt.’ Daarnaast is de kleur groen nog niet helemaal naar wens. ‘Nijgh had hem in een soort appeltjesgroen. Er moet dus nog een keer geschilderd worden.’


Binnen is er al het een en ander gebeurd. Het ruim, waar vroeger de levende vis werd opgeslagen, is inmiddels omgetoverd tot een groepsruimte met banken en tafels. Maar in het slaapgedeelte met krappe kooitjes, een mini-keuken en knus potkacheltje, zou een likje verf niet misstaan.

Cheque

De cheque van 5.000 euro die Janwillem Swart van Nh1816 in februari namens de Stichting Goede Doelen Nh1816 overhandigde, komt dan ook goed van pas. ‘Daarvan kunnen we in elk geval de radar aanschaffen en de schroef opknappen’, zegt Fokke Geert. ‘We krijgen jaarlijks veel mooie en interessante aanvragen.


Dit project kwam bovendrijven door het verhaal van Lennaert Nijgh en de cultuurhistorische waarde van de kotter. De ondersteuning van de kotter werd ons bovendien warm aanbevolen door het Urker verzekeringskantoor Hoekstra Assurantie, dat zeer betrokken is bij het werk van de stichting Urker Botter,’ zegt Janwillem.

Voorzitter Jan Hoekstra (links) ontvangt symbolisch een cheque uit handen van Janwillem Swart (rechts) en verzekerings -adviseur Louwe Kapitein

BOEK VAN ASTRID NIJGH

Astrid Nijgh, de eerste vrouw van Lennaert Nijgh, bracht eind vorig jaar haar boek Varen met de Jonge Jacob – Lennaert en ik op de Urker kotter 114 uit. ‘De dinghy aan boord is de redder in nood, inclusief scheepsbeschuit. Gelukkig nooit gebruikt of geconsumeerd. Ons schip heeft ons geborgenheid en een zee van ervaring gegeven. Samen bepaalden we de koers en samen zijn we uit elkaar gedreven’, zo staat op de achterflap te lezen.