BRECHJE ZIJLSTRA-DE RU

‘Mijn zorghart vertelde me dat ik ergens anders nodig was’

43 jaar, getrouwd • 2 kinderen • Eigenaresse Café la Rue, vanwege corona tijdelijk werkzaam op de IC van het Diakonessenhuis in Utrecht

“Ik heb vanaf mijn zeventiende in verschillende ziekenhuizen gewerkt. Na 22 jaar besloot ik mijn baan als anesthesieverpleegkundige op te zeggen en het over een heel andere boeg te gooien. Tot die tijd bracht ik hele dagen op de operatiekamer door. Ik snakte ernaar om naar buiten te kunnen en besloot een mobiel koffiecateringbedrijf te beginnen. De eerste foodtruck was een feit en al snel volgden er meer. Café la Rue werd een begrip in Utrecht en omgeving. Mijn team groeide uit tot twaalf vaste en oproepkrachten. En toen brak de coronacrisis uit…”

“Van het ene moment op het andere was de agenda van Café la Rue compleet leeg. Ik hoefde niet lang na te denken. Mijn zorghart vertelde me dat ik ergens anders nodig was. Ik liet het Diakonessenhuis, mijn oude werkplek, weten dat ze me konden bellen als het nodig was. De volgende dag al ging de telefoon. Mijn man en ik hebben er nu een soort van duobaan. De privékliniek waar hij anesthesieverpleegkundige is, is momenteel gesloten en ook hij wilde zich elders nuttig maken. Samen vullen we zeven dagen op de IC, waardoor er altijd iemand thuis is voor onze dochters.

Bang om besmet te raken zijn we niet. Dit is gewoon onze roeping nu. De beschermende maatregelen in het ziekenhuis zijn gigantisch en we doen er zelf ook alles aan om gezond te blijven: elke dag touwtje springen, yoga, meditatie en een uitgebalanceerd vitaminepreparaat. Verder gaan we op tijd naar bed en drinken we even geen alcohol. Omdat we natuurlijk wel drager kunnen zijn, mijden we alle sociale contacten. En dat is lastig. Met name voor onze dochters, die nog te klein zijn om te begrijpen waarom ze opa en oma nu ineens geen knuffel meer mogen geven.”