Harrie Lavreysen

'Naar de Olympische Spelen, dat was altijd mijn grote droom'

Harrie Lavreysen (23) wordt wel het ‘wonderkind van het Nederlandse baanwielrennen’ genoemd. Maar liefst drie wereldtitels veroverde hij afgelopen februari tijdens het WK Baanwielrennen in Berlijn. Een ongeëvenaarde prestatie. De volgende stip op de horizon: de Olympische Spelen in Tokio in 2021.

Harrie wordt in zijn geboortedorp Luyksgestel door de burgemeester gehuldigd.

In een niet zo ver verleden was Harrie Lavreysen een talentvolle BMX’er. Eén van de beste van Nederland. “Naar de Olympische Spelen gaan, dat was altijd mijn grote droom.” Maar een aanhoudende schouderblessure gooide roet in het eten. Een zware tegenslag. Noodgedwongen verruilde hij zijn crossfiets voor een baanfiets en nu, bijna vijf jaar later, is hij blij met die overstap. Hij heeft zijn passie gevonden én het baanwielrennen gaat hem voor de wind. Zijn ticket voor Tokio heeft hij intussen veiliggesteld. Maar doordat de Olympische Spelen vanwege het coronavirus zijn uitgesteld, moet hij dus nog een jaar wachten.

Drie keer goud

Als we hem spreken, heeft hij net zijn derde gouden medaille in vier dagen tijd veroverd, op het WK Baanwielrennen in Berlijn. Goud op de teamsprint, op het onderdeel keirin en in de individuele sprint, dat was nog nooit vertoond op een WK. “Dit is niet te bevatten. Drie keer goud is uniek!”, vertelt Lavreysen glunderend. De druk lag hoog, vooral bij het koningsnummer van het baanwielrennen: de individuele sprint. Drie ronden van 250 meter om het allerhardst. “Ik verdedigde twee wereldtitels. Dit individuele sprinttoernooi, waarbij ik de snelste kwalificatietijd had, wilde ik heel graag winnen, dus ik mocht geen fouten maken.” Hij nam het op tegen zijn vriend, trainingsmaat en kamergenoot Jeffrey Hoogland. Na een bloedstollend sprintduel was Lavreysen een fractie van een seconde sneller. “Ik reed een tijd van 9.253 seconden. Een Nederlands record.”

'Dit is niet te bevatten. Drie keer goud is uniek'

Harries hattrick

In de pers niets dan lovende woorden. ‘Harries hattrick’, kopten sommige kranten. De Britse baanlegende Chris Hoy, in het bezit van zes olympische sprint titels, liet weten trots te zijn op de Oranje-sprinters. “Die mannen rijden echt krankzinnige tijden. De twee wereldrecords op de teamsprint waren van een absurd hoog niveau.” Voor Lavreysen had het jaar niet beter kunnen beginnen. “Ik heb het goed gevierd”, lacht hij. In het Brabantse Luyksgestel leeft iedereen intens met hem mee. Vorig jaar werd hij na het WK in zijn geboortedorp gehuldigd. Als Lavreysen daaraan terugdenkt, krijgt hij weer kippenvel. “Ik werd opgehaald met een versierde wagen en naar het dorpsplein gereden. Daar zag ik zeker driehonderd mensen staan. Een heel bijzonder moment. Op het podium ontving ik een zilveren speldje, de eik van de gemeente Bergeijk.”

Sport boven alles

Het sprintkanon traint zeven keer per week, met één rustdag. Die is misschien wel net zo belangrijk als de trainingen zelf. Zijn sport gaat boven alles. Maar natuurlijk realiseert hij zich dat een sportcarrière vroeg of laat eindigt. Daarom volgt hij daarnaast een studie. “Ik heb drie jaar Natuur- & Sterrenkunde gestudeerd aan de Radboud Universiteit in Nijmegen en mijn propedeuse behaald”, vertelt hij. “Maar naarmate het baanwielrennen beter ging, werd de combinatie met studeren steeds lastiger. Nu doe ik bedrijfskunde aan de Open Universiteit. Deze studie gaat me relatief gemakkelijk af en een groot voordeel is dat ik vakken zelf kan inplannen.” Omdat Lavreysen topsport beoefent, doet hij langer over zijn studie. Via Talentboek (zie kader onderin dit artikel) ontving hij een financiële ondersteuning voor zijn collegegeld.

Harrie Lavreysen viert zijn overwinning op de Wereldkampioenschappen Berlijn 2020

Kat-en-muisspel

Wat baanwielrennen voor hem zo’n mooie sport maakt? “Het draait niet alleen om sterk zijn, er komt ook veel tactiek bij kijken”, legt Lavreysen uit. “Anders dan bij BMX is het niet per definitie zo dat de snelste wint. Meestal zijn de eerste rondjes een soort kat-en-muisspel om niet vooraan te rijden. De renners houden elkaar gedurende de wedstrijd ook scherp in de gaten om verrassingsaanvallen te voorkomen. Je kunt daarnaast gebruikmaken van de hoogteverschillen van de wielerbaan. Maar ook van je tegenstander, door uit de wind te gaan rijden en te spelen met snelheidsverschillen.” Na het succesverhaal in Berlijn is Lavreysen van plan straks nóg harder te trainen voor de Olympische Spelen in Tokio, ondanks dat hij zijn plannen heeft moeten bijstellen. “Dat is waar ik altijd van heb gedroomd en ik ga voor goud! Gelukkig ben ik gewend om onder druk te presteren. Ik ga tijdens de Spelen gewoon doen wat ik altijd doe.”

Springplank voor sporttalent

‘Talentboek’ is een platform voor crowdfunding van het Yvonne van Gennip Talentboek. Het biedt een podium aan jonge sporttalenten om zichzelf professioneel te presenteren en zo in contact te komen met mogelijke donateurs. De Stichting Goede Doelen Nh1816 sponsort het Yvonne van Gennip Talentboek, waardoor 100 procent van de donaties ook daadwerkelijk naar de sporttalenten gaat. “Voor mij is die ondersteuning heel erg waardevol”, zegt baanwielrenner Harrie Lavreysen. “Hierdoor kan ik mijn topsportcarrière combineren met een studie.”